De Taart van Zippy

Op de boerderij was het een hele bijzondere dag. Zippy de Alien werd jarig! En Varken had een plan. Een geheim plan. Een héél groot, roze, supergeheim plan.

"We gaan de allergrootste taart van de hele wereld bakken," fluisterde Varken. "Met slagroom. En aardbeien. En nog meer slagroom."

Gebraden Kip zette haar bril recht. "Een taart van drie lagen hoog," zei ze. "Twee eieren per laag, drie lagen. Dat zijn... zes eieren. Ik reken altijd alles uit."

Appie de Appel draaide aan zijn snor. "En ik doe er stukjes appel in. Maar niet van mij, hoor! Ik ben nog nodig."

Toen kwam Stinkdier aangelopen. "Mag ik ook helpen?" vroeg hij blij.

Iedereen deed een stapje achteruit. En nog een stapje. Want Stinkdier rook een beetje... nou ja. Naar stinkdier.

"Eh," zei Varken. "Misschien kun jij beter... de ballonnen opblazen? Ver weg. Achter de schuur."

Stinkdier liet zijn staart hangen. "Oké," zei hij zachtjes. En hij liep weg.

De taart werd prachtig. Drie lagen hoog, met slagroom, aardbeien en nog meer slagroom. Varken zette hem buiten op tafel, om af te koelen. En toen... gebeurde het.

BZZZZZ!

Een hele wolk wespen kwam aanvliegen. Honderd wespen! Nee, duizend! Ze gingen allemaal op de taart zitten.

"Ga weg!" riep Varken, en hij zwaaide met zijn pootjes. De wespen bleven zitten.

"Ga weg, alsjeblieft!" riep Gebraden Kip. "Dat zijn wel duizend wespen, maal zes lagen... o nee, ik raak de tel kwijt!"

Appie de Appel verstopte zich onder een emmer. "Wespen houden van appels," piepte hij. "Ik ben er niet!"

En precies op dat moment kwam Zippy eraan. "Hé jongens! Wat doen jullie?"

"Niks!" riepen ze allemaal tegelijk. Heel verdacht.

Toen kwam er iemand achter de schuur vandaan, met tien ballonnen aan zijn staart. Het was Stinkdier.

Hij keek naar de wespen. Hij keek naar de taart. Hij zei: "Ik denk dat ik kan helpen."

Stinkdier draaide zich om. Hij tilde zijn staart op. En hij liet... een héél klein... piepklein... stinkwolkje los.

PFFFT.

De wespen stopten met zoemen. Ze snoven. Ze keken elkaar aan. En toen vlogen ze zo hard als ze konden weg, helemaal tot over de bergen. Bzzzz-dag!

Het was even heel stil. Toen begon iedereen te juichen.

"Stinkdier, je bent een held!" riep Varken. "En sorry dat we je weggestuurd hebben. Dat was niet aardig van ons."

Stinkdier bloosde onder zijn vacht. "Geeft niks," zei hij. "Ik ruik nou eenmaal een beetje gek. Maar ik ben wel jullie vriend."

Zippy klapte in zijn handen. "Een taart, ballonnen én een stinkwolkje? Dit is het beste feest ooit!"

En zo aten ze samen de allergrootste taart van de hele wereld. Stinkdier kreeg het grootste stuk. Met extra slagroom.